long - dłuższe 64 (long long)
short - krótsze 16
unisgnet - bez znaku
typ double różni się dokładnością. float32 = finite precision czyli 8 znaczących
double64=ma 16 znaczących (zdublowane ;-)
jeśli dodamy bardzo dużą liczbę do bardzo małej to dostaniemy zaokrągloną dużą = anomalia
typ bool (true/false)
PĘTLE
While(1) ->zapetlone
int counter=5;
while(counter--) -> az osiagnie zero
do
{
} while(warunek) -> wykonuje a potem sprawdza;
pętla FOR:
for(initialization; checking; modifying)
for(i = 0; i < 100; i++)
for( ; ; ) -> zapętlone
break wychodzi z pętli
Continue wraca na początek pętli i wykonuje od początku
Logika: ( działa na poziomie true false)
&& - i (dwa true dają true) koniunkcja
|| - lub, alternatywa
! - negacja logiczna (zamienia true na false)
równoznaczne
Variable > 0 !(Variable <= 0)
Variable != 0 !(Variable == 0)
Prawo morgana:
!(p && q) == !p || !q
! (p || q) == !p && !q
Operator zmiennej boolowskiej BOOL
co ważne jeśli porównany dwie liczby to jeśli będą różne od 0 to przy koniunkcji wynik 1 (true)
2&&3 true 0==0 da true
Operatory Bitowe:
& (ampersand) bitwise conjunction (koniunkcja) i
| (bar) bitwise disjunction (alternatywa) lub
~ (tilde) bitwise negation(negacja) not
^ (caret) bitwise exclusive or xor (alternatywa wykluczająca) 0 1 1 0 (daje 1 dla różnych)
Bitowe operują tylko na int, long i short. Nie mogą na Float.W przeciwieństwie do Logiczny nie pracują na poziomie liczb ale na poziomie pojedynczych bitów.
skróty:
x=x&y -> x&=y
Przesuwanie bitów >>liczba bitów do przesunięcia
<< mnoży razy 2
>> dzieli przez 2
SWITCH:
switch(i) {
case 1: KOD; break;
case 2: KOD; break;
case 3: KOD; break;
case 4: KOD;break
default: KOD; -dla opcji innych niż 1-4
}
Tablice:
int nazwa[5]; ewentualnie={1,2,3,4} ewentualnie int nazwa[]={dowolna ilosc};
matematyczny vektor - kolekcja elementów scalarów, jęśli przypiszesz więcej błąd.
do pierwszego:
nazwa[0]=111; (0 to indeks)
sumuje kolejne elementy:
for(int i = 0; i < 5; i++)
sum += numbers[i];
mogą być:
float nazwa[5];
char nazwa[5];
bool nazwa[100];
Przykłady tworzenia i inicjalizacji oraz działania range for (nie działa na wskaznikach)
Przykłady tworzenia i inicjalizacji oraz działania range for (nie działa na wskaznikach)
#include<iostream> using namespace std; int lenght=5; int tabst[]{1,2,3,4,5}; //inicjalizowanie statycznej tablicy wartosciami int *array = new int[lenght](); //inicjalizowanie dynamicznej tablicy zerami c++98 int* tabwsk = new int [3]{1,2,3}; //inicjalizowanie dynamicznej tablicy wartosciami c++11 char *zdaniewsk = "programowanie"; //inicjalizowanie Literałem w stylu C (tablica zakonczone \n) char zdanie [ ] = "programowanie"; //inicjalizowanie tablicy Literałem w stylu C (zakonczone \n) int* tab1[3]; // statyczna tablica 3 wskaźników int* tab2 = new int [3]; // "dynamiczna tablica" 3 int-ów int** tab3 = new int* [3]; // "dynamiczna tablica" 3 wskaźników int main () { for (auto aa : zdanie) //Range For tylko dla niewskaznikow, wskazniki nie maja metody begin cout<<aa<<endl; return 0; }
Tablicatablic:
int nazwa[8][8]; ={{1,2,3,4,5,6,7,8},{1,2,3,4,5,6,7,8},...
String:
string nazwa="pizza";
string nazwa[100];
Struktury
struct STUDENT {
string name;
float time;
int recent_chapter;
};
i tworzymy:
STUDENT nazwa; operator dostępu to .
np
nazwa.time=1.5;
teraz możemy wrzucić struktury do tablicy a raczej stworzyc tablice struktur;
STUDENT nazwa[100];
teraz dostęp do time ze struktury pod indexem 1
nazwa[1].time=1.5
nazwa[1].name="Bond;
nazwa[1].recent_chapter=4;
rozmiar struktury:
sizeof(struct nazwa);
Struktura może być w innej strukturze:
struct STUDENT {
string name;
float time;
int recent_chapter;
struct DATE last_visit;
} HarryPotter;
można od razu przy tworzeniu podać wartości
struct STUDENT nazwa={"BBond" , 3.2 , 5 }; a jeśli struct w strukturze to {"Bon" , 2, {212,4,5}};
Zad1
double big = 1e15;
double small = 1e-15;
std::cout << std::fixed << big + small;
wynik bedzie: 100000000000000,0000 bo ma dokladnosc 15 znakow a wazniejsze powyzej przecinka
What is the output of the following
snippet?
double big = 1e15;
double small = 1e-15;
std::cout << std::fixed << big + small;
wynik bedzie: 100000000000000,0000 bo ma dokladnosc 15 znakow a wazniejsze powyzej przecinka
Zad2:
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
for(int a = -10.0; a < 100.0; a = -a * 2)
cout << a<<endl;
return 0;
}
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
for(int a = -10.0; a < 100.0; a = -a * 2)
cout << a<<endl;
return 0;
}
Pętla wykona się 5 razy, wydrukuje -10,20,-40,80,-160
-160 jest mniejsze od 100 więc też wykona 5 obie (zmyłka z minusami )
Zad3:
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
int a = 2;
switch(a << a) {
case 8 : a++;
case 4 : a++;
case 2 : break;
case 1 : a--;
}
cout << a;
return 0;
}
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
int a = 2;
switch(a << a) {
case 8 : a++;
case 4 : a++;
case 2 : break;
case 1 : a--;
}
cout << a;
return 0;
}
Wynik 4, bo a w switch wychodzi 8 (2 i przesuniecie bitowe o 2 daje 8)
i uruchamia case 8 ale nie ma break więc zrobi też case 4.
Zad4:
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
bool t[5];
for(int i = 0; i < 5; i++)
t[4 - i] = !(i % 2);
cout << t[0] && t[2];
return 0;
}
Wynik 1 , bo reszta z dzielenia przez 2 jest zawsze 1 albo 0, tutaj zamieniana na odwrotną za pomoca !
wynik to 1 && 1 czyli 1
#include <iostream>
using namespace std;
int main() {
bool t[5];
for(int i = 0; i < 5; i++)
t[4 - i] = !(i % 2);
cout << t[0] && t[2];
return 0;
}
Wynik 1 , bo reszta z dzielenia przez 2 jest zawsze 1 albo 0, tutaj zamieniana na odwrotną za pomoca !
wynik to 1 && 1 czyli 1